By - - Outlast – Oyun İncelemesi için yorumlar kapalı

Outlast Oyununun konusu nedir?

Oyuna Miles Upshur adlı karakterimiz ile merhaba diyoruz. Karakter gazetecidir ve ona gelen tuhaf bir mesaj sonucunda Mount Massive adlı akıl hastanesini araştırmaya gitmesi konu alınmıştır.

Outlast Oyununun teması nedir?

Outlast bir korku – gerilim oyunudur. Teması tamamen bunun üzerine kurulu olsa da, birkaç küçük bölümünde cinsel içerik bulunmaktadır.

Oyunun türü nedir?

Hayatta kalma-korku oyunudur. Bu tür oyunlar tipik olarak klostrofobik mekanlarda ve genellikle üçüncü şahıs perspektifinden oynanan, çoğunlukla oyuncunun zombi veya başka türlü doğaüstü düşmanlara karşı kurtulmak için mücadele verdiği oyun türüdür.

Oyunda kullandığımız araçlar ve silahlar neler?

Maalesef oyunda herhangi bir silah bulunmuyor. Oyun başında elimizdeki kamera ile kayıt alıyoruz.

Kamera hakkında bilinmesi gerekenler;
Oyunda piller var. Pilleri bulmak için odalara, raf ve masalara dikkatli bakın. Bu piller sayesinde kameranın flashlight’ını açıyorsunuz. Eğer karanlık bir yerde pilsiz kalırsanız, vay halinize! :>

Karakterler:

Karakterleri madde madde anlatmaktansa, kısa ve öz bir anlatım yapacağım.

Oyunda diğer karakterlerden ilk olarak; Chris Walker adlı, küçük domuz takıntılı abimizi bizi camdan fırlatması ile görüyoruz. O fırlatmanın etkisi ile Papaz amca Father Martin‘le karşılaşıyoruz. Sonrasında İkizler’le, Doktor bey abiyle ve Walrider’la tanışıyoruz.

Oyunda jumpscare’lar var mı?

Olmaz mı? Ancak o kadar abartılı değil öyle her yerde çıkmıyor.

Oyun hakkında kişisel yorumum:

Oyun gayet eğlenceli ve orta seviye. Çok zorlanacağınız bölümler en fazla kovalama sahnelerinde olur. Karakterimizin peşindeki varlıklar gerçekten ürkütücü. Oyunun görselleri gayet iyi. Ancak birbirine çok yakın olan renkler kullanılan bölümler de var. Pek hoş bir etki yaratmasa da, genel olarak görselleri beğendiğimi söyleyebilirim. Seslendirmelerin ve jumpscare ortamında çıkan o sesin çok çok çok başarılı olduğunu düşünüyorum. Kesinlikle oynamaya değer bir oyun.

Öykü Demir